پژوهشگاه حوزه و دانشگاه روش شناسی علوم انسانی 1608-7070 26 103 2020 06 21 Analytical study concerning foundations of social constructionism بررسی تحلیلی مبانی رویکرد برساخت‌گرایی اجتماعی 39 55 1712 10.30471/mssh.2020.4557.1757 FA رضا شیخه دانشگاه شهید چمران اهواز مسعود صفایی مقدم دانشگاه شهید چمران اهواز محمد جعفر پاک سرشت دانشگاه شهید چمران اهواز سید منصور مرعشی دانشیار دانشگاه شهید چمران اهواز Journal Article 2018 09 16 This study is aimed to achieve the foundations of social constructionism by using analytical method. Using analytical method, dissection of the social constructionism’s foundations will be the main aim of this study. To achieve social constructionism’s foundations, after preparing a definition, its differences with constructivism, its types, features, and roots were examined. The results showed that despite being realistic with regards to ontology, as soon as talking about the reality, social constructivism changes to a constructed phenomenon, which adopts a critical and pluralistic stand. Knowledge, in this perspective, is the product of social interactions. Furthermore, constructionism, regarding ethics and values, treats with respect to the values of other cultures and believes in toleration. Thus, social constructionism is based on a relative and pluralistic ontology, epistemology, and axiology. Viewing from an anthropological point of view, social constructionists, are also known as anti-essentialism and anti-individualism and the human is considered as a social animal. Finally, they assign both individual and society as the origin of effect. این پژوهش با هدف دستیابی به مبانی رویکرد برساخت‎گرایی اجتماعی صورت گرفته است. روش پژوهش توصیفی−تحلیلی است. برای رسیدن به این هدف، نخست به تعریف برساخت‎گرایی اجتماعی، تفاوت آن با سازنده‎گرایی، انواع برساخت‎گرایی و مشخصه‎ها و سرچشمه‎های آن پرداخته شد. سپس تحلیل مبانی این رویکرد مدنظر قرار گرفت. یافته‎ها نشانگر آن است که گرچه برساخت‎گرایی در زمینه هستی‎شناسی واقع‎گراست، امّا باور دارد که به محض سخن گفتن دربارۀ واقعیت، آن به امری برساخته مبدل می‎شود.<br /> <br /> در نتیجه، موضعی انتقادی و تکثرگرایانه نسبت به واقعیت اتخاذ می‎کند. در این رویکرد، معرفت امری برساخته و محصول تعاملات اجتماعی است. در حوزۀ اخلاق و ارزش‎ها، به احترام برای ارزش‎های سایر فرهنگ‎ها (نسبیت‎گروی فرهنگی) و مدارا کردن با آنها باور دارد. ازاین‌رو، برساخت‎گرایی اجتماعی مبتنی بر یک هستی‎شناسی، معرفت‎شناسی و ارزش‎شناسی نسبی‎گرا و تکثرگراست. برساخت‎گرایی اجتماعی در زمینۀ انسان‎شناسی ضد ذات‎باور و ضد فرد باور می‌باشد. دست آخر اینکه در این رویکرد فرد و جامعه هر دو منشأ اثر هستند. https://method.rihu.ac.ir/article_1712_ec4369d83b22325db2cc5a1e8902433a.pdf