پژوهشگاه حوزه و دانشگاه روش شناسی علوم انسانی 1608-7070 19 74-75 2013 07 23 Philosophical Foundations of Anthropology of Science مبانی فلسفی مردم شناسی علم 7 27 175 FA غلامحسین مقدم حیدری . 0000-0002-0015-2325 Journal Article 2012 09 22 In the field of science studies, explaining the philosophical approach <br />to science, which was first started in the late nineteenth century and <br />was led to raise positivism, Popper’s falsification, and Lakatos’s <br />research programs in the twentieth century. In the second half of the <br />twentieth century, Sociology of scientific knowledge proposed social <br />explanations for science. In the latter approach, science is not simply a <br />set of propositions but a social activity, such as society of physicists, <br />chemists, etc. They saw the social characteristics have an important <br />impact on the emergence of scientific theories. From 70s, a new trend <br />in science studies emerged. In contrast to SSK which discriminates <br />science from society, this new approach defines science as a form of <br />life that should consequently be reflected on by anthropological <br />methods. This reflection is neither philosophical nor social, but tried <br />to provide a naturalistic descriptive approach. Such approach to <br />science is based on certain philosophical assumptions. This article <br />tries to both illustrate the anthropology of science approach as well as <br />its philosophical constitutions based on Wittgenstein’s philosophical <br />views. در حوزه مطالعات علم، تبیین فلسفی اولین رویکرد به علم بود که از اواخر قرن نوزدهم شروع شـد و <br />سبب پیدایش مکاتبی همچون پوزیتیویسم، ابطالگرایی و برنامههـای پژوهشـی لاکـاتوش در قـرن <br />بیستم شد. از نیمه دوم قرن به بعد مکاتبهایی همچون مکتب اجتماعی ادینبـورا سـعی کردنـد تـا <br />تبیینهای اجتماعی از علم ارائه دهند. مطالعاتی از این دست، علم را نه صرفا مجموعهای از گزارهها <br />بلکه حاصل فعالیت جامعهای با عنوان جامعه فیزیکدانان، شیمیدانان و... میدیدند که ویژگـی هـای <br />اجتماعی آنها در ظهور و پیدایش نظریههای علمی تاثیری مهم دارند. از دهه هفتاد به بعـد رویکـرد <br />نوینی به علم به وجود آمد که همچون رویکرد اجتماعی به علـم دو سـاحت جداگانـه بـرای علـم و <br />جامعه قایل نبود که به تاثیر آنها بر یگدیگر بپردازند، بلکه علم را یک «شکل زندگی» مـی دیـد کـه <br />برای فهم آن باید از روشهای مردم شناسی استفاده کرد. این روش بدنبال ارائه تبیـین فلسـفی یـا <br />اجتماعی از علم نبود بلکه میکوشید تا توصیفی از فعالیت علمی در جامعه مورد نظر ارائه کند. چنین <br />رویکردی به علم مبتنی بر نگرشی فلسفی خاصی است. این مقاله سعی دارد تا با بیـان روش مـردم <br />شناسی علم، مقومات فلسفی آن را بر اساس نگرشهای فلسفی ویتگنشتاین دوم نشان دهد. https://method.rihu.ac.ir/article_175_e69436316979fc99e36638442cac7b59.pdf