پژوهشگاه حوزه و دانشگاه روش شناسی علوم انسانی 1608-7070 31 125 2025 12 22 Conceptualizing Currere as a Qualitative Research Method in Teacher Education مفهوم پردازی کورره به عنوان یک روش تحقیق کیفی در تربیت معلم 75 103 2448 10.30471/mssh.2025.11198.2666 FA مرتضی بازدار قمچی قیه استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران 0000-0002-8572-7115 Journal Article 2025 08 01 Extended Abstract Introduction and Objectives: The term currere serves as the generative source of curriculum, referring to the complex dialogue between teacher and student with a focus on content and concepts. Prior to the emergence of currere, curriculum was merely defined in institutional terms. Unlike traditional approaches, currere does not necessarily center the school curriculum on training students in public schools to become specialists in a scientific discipline, test administrators, or compliant and efficient workers for different sectors of society. Rather, currere represents a point in the school curriculum where, through communication and critique of scientific knowledge, a form of civic commitment to preserving the planet is cultivated. It also teaches students how to think and act intelligently, to be sensitive to issues, and to embrace the courage of living both democratically and individually. Specifically, currere is an autobiographical method designed by William F. Pinar to provide a broad and deep understanding of one’s lived curriculum experience through recalling the past, imagining the future, and analyzing and synthesizing emerging themes. The present study aims to conceptualize currere as a research method in teacher education. The study adopts a qualitative approach, employing descriptive–analytical methods. As a significant concept in curriculum studies, currere contributed to the reconceptualization movement and, as a research method, had a profound impact on teacher education and related research. However, no study has yet undertaken a discourse analysis of research associated with currere. Therefore, this study analyzes research trends on currere in the context of teacher education and curriculum. Method: This study systematically analyzes William Pinar’s currere method as a theoretical framework. The research follows a qualitative approach and employs descriptive–analytical methods. To examine research trends on currere in teacher education, the researcher reviewed and analyzed curriculum studies literature related to currere. First, the concept of currere was explored, followed by an examination of the stages of conducting currere research. Results: Findings are presented in terms of the philosophical foundations of currere, its key research concepts, stages of currere research, and types of currere studies in teacher education. Based on this study, currere is identified as an autobiographical research method grounded in phenomenology, existentialism, interpretivism, deconstruction, psychology, and psychoanalysis. The most important key concepts of currere research in teacher education include subjectivity, voice, place, experience, self-understanding, mental reconstruction, and dialogue. Furthermore, the study identifies several types of currere research in teacher education: Research on teachers’ practices and experiences, Examination of novice teachers’ and student-teachers’ subjectivities, Understanding students’ learning experiences (particularly for novice teachers and student-teachers), Philosophical and theoretical investigations of the concept of currere Among these, one of the most significant areas is research on teachers’ practices and experiences, which seeks self-understanding through analyzing one’s own teaching experience. Another important area is the exploration of novice teachers’ and student-teachers’ subjectivities, where currere provides the necessary framework for discovering their educational experiences. Additionally, currere can be applied to understanding students’ learning experiences, which has practical implications for improving teaching. Key concepts in this area include self-understanding, self-care, independent reflection, and the relationship between curriculum content and students’ personal experiences. Finally, philosophical and theoretical studies of currere highlight its educational and pedagogical significance and establish its value as a research method. Discussion and Conclusion: Through dialogue centered on the currere process, emotional dissonance and anxiety—whether as part of novice teacher preparation or as daily stress experienced by veteran teachers in a demanding profession—can be addressed. The value of analyzing past perceptions that have shaped one’s current identity as a teacher lies in recognizing what is meaningful now and considering how to positively impact students’ lives. Accordingly, currere is an appropriate method for studying the lived experiences of teachers and student-teachers. As a foundational concept, currere played a crucial role in the reconceptualization of curriculum and can be regarded as a qualitative research method in teacher education. This study was conducted with the aim of conceptualizing currere as a qualitative research method for novice teachers and student-teachers. Currere provides opportunities to return to the beginning, project into the future, and then critically examine activities in real contexts. This process forms the basis for learning practical strategies to transform classrooms into constructive and positive spaces. It offers teachers insight and reflective grounding to perceive themselves as more than mere managers or supervisors of students. Thus, by reviewing curriculum literature related to currere, this study examined its concept, research stages, and philosophical foundations, presenting key concepts and types of currere research in teacher education. Conflict of Interest: The author declares that there is no conflict of interest related to this research. مقدمه و اهداف: کلمه کورره مصدر سازنده برنامه درسی است و به گفتگوی پیچیده بین معلم و دانش‌آموز با تمرکز بر محتوا و مفاهیم اشاره دارد. قبل از کورره، برنامه درسی صرفاً در عبارات نهادی تعریف می‌شد. همانند کورره نقطه تمرکز برنامه درسی مدرسه لزوماً بر تربیت دانش‌آموزان در مدارس عمومی برای متخصص شدن در یک رشته علمی یا مجری آزمون و یا کارکنانی کارا و سر به راه برای بخش‌های مختلف جامعه نیست. همچنین کورره، نقطه‌ای از برنامه درسی مدرسه است که از طریق ارتباطات و نقد دانش علمی-نوعی تعهد شهروندی به حفظ سیاره محل زندگی را به وجود می‌آورد. همچنین کورره نقطه‌ای از برنامه درسی است که به دانش‌آموزان فکر کردن و عمل هوشمندانه، حساس بودن به امور، و شجاعت زندگی در دموکراتیک و زندگی فردی را یاد می‌دهد. به‌طورخاص، کورره یک روش خودزیست‏نگاری است که توسط ویلیام اف. پاینار طراحی شده است تا درک گسترده و عمیقی از تجربه زیست‏شده فرد از برنامه درسی از طریق یادآوری از گذشته، تصور آینده و تجزیه و تحلیل و ترکیب تم‏های نوظهور فراهم شود. هدف پژوهش حاضر مفهوم‌پردازی کورره به‌عنوان روش تحقیق در تربیت معلم است. رویکرد حاکم بر این پژوهش کیفی بوده که با توجه به هدف آن از روش توصیفی-تحلیلی در آن استفاده شده است. کورره به‌عنوان یک مفهوم مهم در مطالعات برنامه درسی به نهضت نوفهم‏گرایی برنامه درسی کمک کرد و به‌عنوان یک روش تحقیق، تأثیر زیادی بر توسعه آموزش معلمان و تحقیقات آن داشت. باوجوداین، هیچ مقاله‌ای برای تحلیل گفتمان پژوهشی مرتبط با کورره انجام نشده است. ازاین‌رو، محقق به تحلیل روندهای پژوهش کورره در زمینه آموزش معلمان و برنامه درسی پرداخته است. روش: این مطالعه سعی دارد به‌طور سیستماتیک روش کورره ویلیام پاینار را به‌عنوان یک چهارچوب نظری تجزیه و تحلیل کند. رویکرد حاکم بر این پژوهش کیفی بوده و از روش توصیفی تحلیلی استفاده شده است. ازاین‏رو محقق برای تحلیل روندهای پژوهشی کورره در زمینه تربیت معلم، آثار و ادبیات مطالعات برنامه درسی مربوط به کورره را بررسی و تحلیل کرده است. بنابراین، برای انجام این پژوهش، محقق آثار و ادبیات برنامه درسی مرتبط با مفهوم کورره را مرور و بررسی کرده است. ابتدا مفهوم کورره، بررسی و سپس مراحل انجام تحقیق کورره مطالعه شده است. نتایج: نتایج تحقیق در قالب مبانی فلسفی کورره، مفاهیم کلیدی پژوهش کورره، مراحل پژوهش کورره و انواع تحقیقات کورره در آموزش معلمان ارائه شده است. براساس این پژوهش کورره به‌عنوان یک روش تحقیق اتوبیوگرافیک مبتنی بر پدیدارشناسی، اگزیستانسیالیسم، تفسیری و ساختارشکنی، روان‌شناسی و روان‌کاوی است. مهم‏ترین مفاهیم کلیدی پژوهش کورره در حوزه تربیت معلم شامل ذهنیت، صدا،مکان، تجربه، خودفهمی، بازسازی ذهنی و گفتگو است. همچنین، براساس نتایج این پژوهش انواع تحقیقات کورره در حوزه تربیت معلم شامل موارد زیر است: انجام پژوهش برای فهم شیوه‏ها ‏و تجارب مربیان، بررسی ذهنیت نومعلمان و دانشجو معلمان، فهم تجارب یادگیری دانش‌آموزان (برای نومعلمان و دانشجومعلمان) و انجام تحقیقات فلسفی و نظری در مورد مفهوم کورره. براساس‌این، یکی از مهم‏ترین پژوهش‏ها ‏در زمینه کورره در تربیت معلم، فهم شیوه‏ها ‏و تجارب مربیان است. درواقع، در این نوع از پژوهش، هدف تحقیق در مورد تجربه خود مربی است. این تحقیق به‌دنبال خودفهمی مربی است. وی از طریق کورره، تجربه خود را به‌عنوان یک مربی تجزیه و تحلیل و درک می‏کند. یکی دیگر از مهم‏ترین حوزه‏های ‏موضوعی که کورره می‏تواند کاربرد بیشتری داشته باشد، بررسی ذهنیت نومعلمان و دانشجومعلمان است. در آموزش معلمان، کورره زمینه لازم را فراهم می‏کند تا دانشجومعلمان تجربه آموزشی خود را کشف کنند. از دیگر موضوعاتی که می‏توان با استفاده کورره بررسی و مطالعه کرد، فهم تجارب یادگیری دانش‌آموزان است که برای نومعلمان و دانشجومعلمان کاربرد زیادی دارد. درک تجربیات دانش‏آموزان یک مطالعه میدانی و کاربردی‏تر است؛ زیرا از آن برای بهبود تدریس معلمان استفاده می‏شود. مفاهیم کلیدی مرتبط با این موضوع پژوهشی شامل درک خود، مراقبت از خود، تأمل مستقل و ارتباط بین محتوای برنامه درسی و تجربیات فردی دانش‌آموزان است. یکی دیگر از زمینه‏های ‏استفاده از کورره به‌عنوان روش تحقیق در تربیت معلم و نیز برنامه درسی، انجام تحقیقات فلسفی و نظری در مورد خود مفهوم کورره است. مطالعاتی که در این مبحث گنجانده شده است، ضمن بررسی اهمیت آموزشی و تربیتی مفهوم کورره، ارزش آن را به‌عنوان یک روش تحقیق به دست آورده است. بحث و نتیجه‌گیری: طریق گفتگو با محوریت فرایند کورره، می‏توان اضطراب و ناهماهنگی عاطفی (چه به‌عنوان بخشی از فرایند آماده‌سازی معلم برای معلمان تازه کار و چه ناشی از استرس‌های روزمره بر معلمان با تجربه در یک حرفه چالش‌برانگیز) را حل کرد. ارزش تجزیه و تحلیل ادراکات گذشته که به ساخت فعلی فرد از معلم بودن منجر شده است این است که اکنون آنچه را که برای شخص مهم است، می‏بیند و به این فکر می‏کند که چگونه می‏تواند تأثیر مثبتی در زندگی دانش‏آموزان خود داشته باشد. براساس‌این، یکی از روش‏های مناسب جهت مطالعه تجارب زیسته معلمان و دانشجو معلمان، روش کورره است. کورره را که به‌عنوان مفهومی اساسی، نقش مهمی در نوفهم‏گرایی برنامه درسی داشته، می‏توان به‌عنوان یک روش تحقیق کیفی در حوزه آموزش معلمان در نظر گرفت. پژوهش حاضر نیز با همین هدف انجام شده و تلاش کرده تا کورره را به‌عنوان یک روش تحقیق کیفی در تربیت معلم برای نومعلمان و دانشجومعلمان مفهوم‏پردازی کند. کورره فرصتی را برای بازگشت به ابتدا، پروژه‏سازی برای آینده و سپس بررسی هدفمند فعالیت‏ها را در فضای واقعی فراهم می‏کند. این کار، اساس و پایه یادگیری راهبردهای کاربردی و عملی برای تبدیل کلاس به فضایی مثبت و سازنده است. کورره به معلمان بینش و زمینه خودتأملی را فراهم می‏کند تا خود را چیزی بیشتر مدیر و سرپرست دانش‏آموز تصور کنند. بنابراین، برای تبیین کورره به‌عنوان یک روش تحقیق برای آموزش معلمان و برای انجام این پژوهش، محقق ادبیات برنامه درسی مرتبط با مفهوم کورره را مرور و بررسی کرده است. ابتدا مفهوم کورره بررسی و سپس مراحل انجام تحقیق کورره مطالعه شده است. نتایج تحقیق در قالب مبانی فلسفی کورره، مفاهیم کلیدی پژوهش کورره و انواع تحقیقات کورره در آموزش معلمان ارائه شده است. تعارض منافع: نویسنده اعلام می‌کند هیچ تعارض منافعی در ارتباط با این پژوهش وجود ندارد.

https://method.rihu.ac.ir/article_2448_5fa234283aca0471162cd40698d82886.pdf