پژوهشگاه حوزه و دانشگاه روش شناسی علوم انسانی 1608-7070 8 30 2002 05 22 An Introduction to the Political Ideas of Qutb al-Din al-Shi¦ra¦zi¦ درآمدى بر اندیشه سیاسى قطب الدین شیرازى 65 86 639 FA مرتضى یوسفى راد عضو مرکز اندیشه اسلامى دفتر تبلیغات حوزه علمیه قم. Journal Article 2001 12 29 Mahmud ibn Mas`ud ibn Muslih Kazeruni Ash`ari Sha¦fi`i, known as Qutb al-Din al-shira¦zi, was one of Khawa¦ja Nasir al-Din al-Tusi and Sadr al-Din Qunawi's pupils. Among his important ideas which spread in the seventh century, the time when the Mongols' power over Iran was at its utmost, are: the civic and political man, the identity of politics, its origin and different levels, the various types of political societies and the design of a desired political system and state and the conditions of its constancy and sustainability. <br />Qutb al-Din originated and drew up an organized and sound philosophical system on which all his political views were based. He considers that the world of existence is a world of moderation and order, and in every part and element the hierarchical order is observed. محمود بن مسعود بن مصلح فارسى کازرونى اشعرى شافعى، مشهور به قطب الدین شیرازى، که در قرن هفتم و در اوج تسلط قوم مغول بر ایران زندگى مى کرد، از شاگردان خواجه نصیرالدین طوسى و صدرالدین قونوى است. <br />اندیشه هاى سیاسى وى در مورد انسان مدنى و سیاسى و چیستى سیاست و منشأ و مراتب آن و نیز در مورد انواع جوامع سیاسى و طراحى و ترسیم یک نظام سیاسى مطلوب و دولت و عوامل ثبات و پایدارى آن حائز اهمیت است. <br />قطب الدین با ابداع و تصویر یک دستگاه فلسفى منظم و منسجم تمام دیدگاههاى سیاسى خود را بر آنها مبتنى کرده است. وى عالَم هستى را عالمى مى داند که داراى اعتدال و انتظام است و در همه اجزا و عناصر سلسله مراتب رعایت شده است. از نظر وى اگرچه در عالم سماوى و عالم عقول چنین اعتدال و انتظامى تکویناً برقرار است، اما در عالم ارضى و عالم کون و فساد باید با تشکیل نظم سیاسى مطلوب حاصل از عقل و شرع و استقرار دولت فاضله و نیز در راستاى تأمین مصالح افراد جامعه به رواج فضائل، خصوصاً فضیلت عدالت پرداخت تا در نهایت، عالم ارضى نیز اعتدال و نظم و انتظام عالم بالا را کسب کند. <br />وى در مباحث دولت، با اعتقاد به حاکمیت حکمت و تعقّل سیاسى و رعایت شریعت و دیانت، اصول سیاست یک دولت را در امور زیر دانسته است: حصول معرفت کافى از افراد، گروهها و طوائف جامعه و استعدادها و شایستگى ها و تخصص هاى آنها، رعایت عدالت در حق آنان در جهت شایسته سالارى، تنبیه مجرمان به منظور حفظ امنیت مردم و دولت و تألیف و تلطیف قلوب مردم براى همدلى و همکارى لازم بین دولت و ملت. وى همچنین شرایط حفظ سیاست و امارت را در بناگذارى آن بر تعقل، حکمت، مشورت و تطبیق امور با شریعت مى داند. https://method.rihu.ac.ir/article_639_75df3af66fb222a0b5f7edfad3343e97.pdf