مفهوم پردازی کورره به عنوان یک روش تحقیق کیفی در تربیت معلم

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسنده

استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران

10.30471/mssh.2025.11198.2666

چکیده

مقدمه و اهداف: کلمه کورره مصدر سازنده برنامه درسی است و به گفتگوی پیچیده بین معلم و دانش‌آموز با تمرکز بر محتوا و مفاهیم اشاره دارد. قبل از کورره، برنامه درسی صرفاً در عبارات نهادی تعریف می‌شد. همانند کورره نقطه تمرکز برنامه درسی مدرسه لزوماً بر تربیت دانش‌آموزان در مدارس عمومی برای متخصص شدن در یک رشته علمی یا مجری آزمون و یا کارکنانی کارا و سر به راه برای بخش‌های مختلف جامعه نیست. همچنین کورره، نقطه‌ای از برنامه درسی مدرسه است که از طریق ارتباطات و نقد دانش علمی-نوعی تعهد شهروندی به حفظ سیاره محل زندگی را به وجود می‌آورد. همچنین کورره نقطه‌ای از برنامه درسی است که به دانش‌آموزان فکر کردن و عمل هوشمندانه، حساس بودن به امور، و شجاعت زندگی در دموکراتیک و زندگی فردی را یاد می‌دهد. به‌طورخاص، کورره یک روش خودزیست‏نگاری است که توسط ویلیام اف. پاینار طراحی شده است تا درک گسترده و عمیقی از تجربه زیست‏شده فرد از برنامه درسی از طریق یادآوری از گذشته، تصور آینده و تجزیه و تحلیل و ترکیب تم‏های نوظهور فراهم شود. هدف پژوهش حاضر مفهوم‌پردازی کورره به‌عنوان روش تحقیق در تربیت معلم است. رویکرد حاکم بر این پژوهش کیفی بوده که با توجه به هدف آن از روش توصیفی-تحلیلی در آن استفاده شده است. کورره به‌عنوان یک مفهوم مهم در مطالعات برنامه درسی به نهضت نوفهم‏گرایی برنامه درسی کمک کرد و به‌عنوان یک روش تحقیق، تأثیر زیادی بر توسعه آموزش معلمان و تحقیقات آن داشت. باوجوداین، هیچ مقاله‌ای برای تحلیل گفتمان پژوهشی مرتبط با کورره انجام نشده است. ازاین‌رو، محقق به تحلیل روندهای پژوهش کورره در زمینه آموزش معلمان و برنامه درسی پرداخته است.
روش: این مطالعه سعی دارد به‌طور سیستماتیک روش کورره ویلیام پاینار را به‌عنوان یک چهارچوب نظری تجزیه و تحلیل کند. رویکرد حاکم بر این پژوهش کیفی بوده و از روش توصیفی تحلیلی استفاده شده است. ازاین‏رو محقق برای تحلیل روندهای پژوهشی کورره در زمینه تربیت معلم، آثار و ادبیات مطالعات برنامه درسی مربوط به کورره را بررسی و تحلیل کرده است. بنابراین، برای انجام این پژوهش، محقق آثار و ادبیات برنامه درسی مرتبط با مفهوم کورره را مرور و بررسی کرده است. ابتدا مفهوم کورره، بررسی و سپس مراحل انجام تحقیق کورره مطالعه شده است.
نتایج: نتایج تحقیق در قالب مبانی فلسفی کورره، مفاهیم کلیدی پژوهش کورره، مراحل پژوهش کورره و انواع تحقیقات کورره در آموزش معلمان ارائه شده است. براساس این پژوهش کورره به‌عنوان یک روش تحقیق اتوبیوگرافیک مبتنی بر پدیدارشناسی، اگزیستانسیالیسم، تفسیری و ساختارشکنی، روان‌شناسی و روان‌کاوی است. مهم‏ترین مفاهیم کلیدی پژوهش کورره در حوزه تربیت معلم شامل ذهنیت، صدا،مکان، تجربه، خودفهمی، بازسازی ذهنی و گفتگو است. همچنین، براساس نتایج این پژوهش انواع تحقیقات کورره در حوزه تربیت معلم شامل موارد زیر است: انجام پژوهش برای فهم شیوه‏ها ‏و تجارب مربیان، بررسی ذهنیت نومعلمان و دانشجو معلمان، فهم تجارب یادگیری دانش‌آموزان (برای نومعلمان و دانشجومعلمان) و انجام تحقیقات فلسفی و نظری در مورد مفهوم کورره.
براساس‌این، یکی از مهم‏ترین پژوهش‏ها ‏در زمینه کورره در تربیت معلم، فهم شیوه‏ها ‏و تجارب مربیان است. درواقع، در این نوع از پژوهش، هدف تحقیق در مورد تجربه خود مربی است. این تحقیق به‌دنبال خودفهمی مربی است. وی از طریق کورره، تجربه خود را به‌عنوان یک مربی تجزیه و تحلیل و درک می‏کند. یکی دیگر از مهم‏ترین حوزه‏های ‏موضوعی که کورره می‏تواند کاربرد بیشتری داشته باشد، بررسی ذهنیت نومعلمان و دانشجومعلمان است. در آموزش معلمان، کورره زمینه لازم را فراهم می‏کند تا دانشجومعلمان تجربه آموزشی خود را کشف کنند.
از دیگر موضوعاتی که می‏توان با استفاده کورره بررسی و مطالعه کرد، فهم تجارب یادگیری دانش‌آموزان است که برای نومعلمان و دانشجومعلمان کاربرد زیادی دارد. درک تجربیات دانش‏آموزان یک مطالعه میدانی و کاربردی‏تر است؛ زیرا از آن برای بهبود تدریس معلمان استفاده می‏شود. مفاهیم کلیدی مرتبط با این موضوع پژوهشی شامل درک خود، مراقبت از خود، تأمل مستقل و ارتباط بین محتوای برنامه درسی و تجربیات فردی دانش‌آموزان است. یکی دیگر از زمینه‏های ‏استفاده از کورره به‌عنوان روش تحقیق در تربیت معلم و نیز برنامه درسی، انجام تحقیقات فلسفی و نظری در مورد خود مفهوم کورره است. مطالعاتی که در این مبحث گنجانده شده است، ضمن بررسی اهمیت آموزشی و تربیتی مفهوم کورره، ارزش آن را به‌عنوان یک روش تحقیق به دست آورده است.
بحث و نتیجهگیری: طریق گفتگو با محوریت فرایند کورره، می‏توان اضطراب و ناهماهنگی عاطفی (چه به‌عنوان بخشی از فرایند آماده‌سازی معلم برای معلمان تازه کار و چه ناشی از استرس‌های روزمره بر معلمان با تجربه در یک حرفه چالش‌برانگیز) را حل کرد. ارزش تجزیه و تحلیل ادراکات گذشته که به ساخت فعلی فرد از معلم بودن منجر شده است این است که اکنون آنچه را که برای شخص مهم است، می‏بیند و به این فکر می‏کند که چگونه می‏تواند تأثیر مثبتی در زندگی دانش‏آموزان خود داشته باشد. براساس‌این، یکی از روش‏های مناسب جهت مطالعه تجارب زیسته معلمان و دانشجو معلمان، روش کورره است. کورره را که به‌عنوان مفهومی اساسی، نقش مهمی در نوفهم‏گرایی برنامه درسی داشته، می‏توان به‌عنوان یک روش تحقیق کیفی در حوزه آموزش معلمان در نظر گرفت. پژوهش حاضر نیز با همین هدف انجام شده و تلاش کرده تا کورره را به‌عنوان یک روش تحقیق کیفی در تربیت معلم برای نومعلمان و دانشجومعلمان مفهوم‏پردازی کند.
کورره فرصتی را برای بازگشت به ابتدا، پروژه‏سازی برای آینده و سپس بررسی هدفمند فعالیت‏ها را در فضای واقعی فراهم می‏کند. این کار، اساس و پایه یادگیری راهبردهای کاربردی و عملی برای تبدیل کلاس به فضایی مثبت و سازنده است. کورره به معلمان بینش و زمینه خودتأملی را فراهم می‏کند تا خود را چیزی بیشتر مدیر و سرپرست دانش‏آموز تصور کنند. بنابراین، برای تبیین کورره به‌عنوان یک روش تحقیق برای آموزش معلمان و برای انجام این پژوهش، محقق ادبیات برنامه درسی مرتبط با مفهوم کورره را مرور و بررسی کرده است. ابتدا مفهوم کورره بررسی و سپس مراحل انجام تحقیق کورره مطالعه شده است. نتایج تحقیق در قالب مبانی فلسفی کورره، مفاهیم کلیدی پژوهش کورره و انواع تحقیقات کورره در آموزش معلمان ارائه شده است.
تعارض منافع: نویسنده اعلام می‌کند هیچ تعارض منافعی در ارتباط با این پژوهش وجود ندارد.

کلیدواژه‌ها


منابع
فتحی واجارگاه، کورش(1395) برنامه درسی به سوی هویت های جدید: شرحی بر نظریات معاصر برنامه درسی. جلد1. تهران: انتشارات آییژ.
Reference
Britzman, D. (1991). Practice makes practice: A critical study of learning to Albany, NY: State University of New York Press.
Britzman, D. (2014). That other scene of pedagogy: A psychoanalytic narrative. Changing English, 21(2), 122-130.
Butt, R., Townsend, D., & Raymond, D. (1990). Bring reform to life: teachers’ stories and professional development. Cambridge journal of Education, 20(3), 255-268.
Chambers, C. (2003). As Canadian as possible under the circumstances. In W. Pinar, The Internalization Handbook of Curriculum Research (pp. 221-252). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum.
Chang-Kredl, S., & Kingsley, S. (2014). Identity expectations in early childhood teacher education: Pre-service teachers’ memories of prior experiences and reasons for entry into the profession. Teaching and Teacher Education, 43, 27-36.
Connelly, F. M., & Clandinin, D. J. (1990). Stories of experience and narrative inquiry. Educational Researcher, 19(5), 2-14.
Doerr, M. N. (2004). Currere and the environmental autobiography: A phenomenological approach to the teaching of Ecology. New York, NY: Peter Lang.
Fathi Vajargah, Kourosh. (2016). Curriculum Towards New Identities: An Exposition of Contemporary Curriculum Theories, Vol. 1. Tehran: Aeezh Publications.(In Persian).
Foucault, M. (1986). The care of the self (R. Hurley, Trans.). New York: Vintage Books.
Frazier-Booth,K. J. (2019). Using currere as a form of self-writing among urban teens. Doctoral dissertation, University of Massachusetts Boston.
Grumet, M. (1990). Retrospective: Autobiography and the analysis of Educational Experience. Cambridge Journal of Education, 20(3), 321-325.
Grumet, M. R., (1976). Psychoanalytic foundations, W. F. Pinar, M. R. Grumet. Toward a Poor curriculum. Dubuque, Kendall Hunst, pp. 111-146.
Grundy, S. (1987). Curriculum: Product or praxis. New York, NY: Routledge.
Harper, D. (2012). Online etymology dictionary. Retrieved from http://www.etymonline.com
Jonsson, S. (2000). Subject without nation. Durham. NC: Duke University Press.
Jung, J. H. (2016). The concept of care in curriculum studies: Juxtaposing currere and hakbeolism. New York: Routledge.     
Kincheloe, Joe L. and Pinar, William F. eds. 1991.  Curriculum as Social Psychoanalysis: The Signifi cance of Place.  Albany: State University of New York Press.
Martin, J,V. (2009). Currere and the Hours: Rebirth of the female self. Journal of Curriculum Theorizing. 25 (1), 100-109.
Miller, J, L. (1990). creating spaces and findings voices: Teachers collaborating for empowerment.Albany, NY: State University of New York Press.
Moore, L. (2013). Starting the Conversation: Using the Currere Process to Make the Teaching Internship Experience More Positive and Encourage Collaborative Experience in Internship Site Schools. Barcelona, Spain.
Peshkin, A. (1988). In Search of Subjectivity – One’s Own. Educational Researcher, 17:7, 17–22.
Peshkin, A. (1991) The Color of Strangers, the Color of Friends: The play of ethnicity in school and community. Chicago, University of Chicago Press.
Pinar, F. W., Reynolds, M. W., Slattery, P., Tauban, M. P. ( 2004). Understanding Curriculum. An introduction to the study of historical and contemporary currriculum discourses. New York: Peter Lang
Pinar, W. F. (1975). Currere: toward reconceptualization. In W.F. Pinar (Ed.), Curriculum theorizing: the reconceptualists. Berkeley, CA: McCutchan Publishing Corporation
Pinar, W. F. (1994). Autobiography, politics, and sexuality: Essays in curriculum theory 1972-1992. New York: Peter Lang.
Pinar, W. F. (2004). What is curriculum theory? New York: Routledge
Pinar, W. F. (2009). Worldliness of Cosmopolitan Education: a passionate life in public Servic New York: Routledge.
Pinar, W. F. (2010). Currere. In: C. Kridel (Ed.). Encyclopedia of curriculum studies. London: Sage. Pinar, W. F. (2004). What is curriculum theory? New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates, Publishers
Pinar, W. F. (2011). The Character of Curriclum Studies. New York: Palgrave Macmillan.
Pinar, W. F. (2012). What is curriculum theory? (2nd edition). New York: Routledge.
Pinar, W. F. (2012). What is curriculum theory? New York, NY: Routledge.
Pinar, W. F. (2015). Educational experience as lived: Knowledge, history, alterity: The selected works of William F. Pinar. New York: Routledge.
Pinar, W. F., & Grumet, M. R. (1976). Toward a poor curriculum. Dubuque, IA: kendall/Hunt Pub.Co.
Savage, Jonathan. (2011). Secondary Curriculum Design: Teaching and Learning in Cross-Curricular Secondary School Programs. Translated by Mohammad Javadipour & Morteza Bazdar Qamchiqieh. Tehran: Aeezh Publications, 2017. (In Persian).
Significance of place. Albany: NY: State University of New York Press.
Taubman, P. (2012). Disavowed knowledge: Psychoanalysis, education, and teaching. New York: Routledge.
Van Manen, M. (1991). The tact of teaching: The meaning of pedagogical thoughtfulness. Albany, NY: State University of New York Press.
Wallace, M. F., & Byers, C. (2018). Duo-Currere: Nomads in Dialogue (Re) searching for Possibilities of Permeability in Elementary Science Teacher Education. Cur rere Exchange Journal, 2(1), 59-68.
Wang, H. (2010). The temporality of currere, change, and teacher education. Pedagogies: An International Journal, 5(4), 275-285
Weedon, C. (2004). Identity and Culture. New York: Open University Press.